OPIS
Ofensywa Armii Czerwonej w 1944r. wymusiła na Niemcach wybudowanie na terenie Polski potężnego systemu umocnień polowych. Niewielkie żelbetowe stanowiska bojowe, zwane potocznie "kochbunkrami" [niem. kochbunker], stanowią najliczniej zachowaną grupę niemieckich fortyfikacji polowych, budowanych w Polsce w drugiej połowie 1944r. Między Wisła i Odrą, Niemcy ulokowali kilka linii obronnych oznaczonych literami od "a" do "e" [każdą linię podzielono na pozycje np.: a-1, a-2]. Jedną z pozycji była linia b-2, biegnąca od Siewierza - poprzez Dąbrowę Górniczą, Jaworzno, Oświęcim, Bielsko [ob. Bielsko-Biała], Żywiec - aż do przygranicznych przełęczy w Beskidach.
 kochbunkier - okolice Pietrzykowic Żywieckich |
 trzy kochbunkry - linia w okolicach Pietrzykowic Żywieckich |
|
Kochbunkry rozmieszczano co kilkaset metrów, co wiązało się z ich wielkością i prostą konstrukcją - wymiar wewnętrzny wynosił 180 cm [wysokość] i 120 cm [szerokość]; otwór wejściowy - 70x80 cm [poniżej poziomu gruntu]; grubość ścian 20-30 cm.
Stanowiska bojowe charakteryzowały się dużą różnorodnością rozwiązań - z przewagą kochbunkrów o funkcjach bojowych [1 lub 2 strzelnicowe], budowano także obiekty obserwacyjne.
 kochbunkier - okolice Kóz [k. Bielska-Białej] |
 kochbunkier - okolice Wieprza [k. Żywca] |
|
Wraz z kochbunkrami ciągłość pozycji stanowiły linie okopów i rowów łaczących, a przy newralgicznych punktach pozycję rozbudowywano w dwie połączone ze sobą linie.
Po wojnie, w wielu miejscach, kochbunkry ze względu na swoje gabaryty oraz intensywną urbanizację, zostały zniszczone, a w najlepszym wypadku zasypane lub przemieszczone w inne miejsca.
Tekst na podstawie: Piotr Skupień - Pozycja b-2 wokół Tarnowskich Gór - fortyfikacje na terenie powiatu tarnogórskiego, cz. 3
[Forteca - Nr 11, 4/2002]
| copyright © 2006-2011 Grupa Operacyjna "Bielsko-Biała" wszystkie prawa zastrzeżone |
| |